Kunst & Knocke Theo von Brockhusen
Danny Lannoy
Theodor Adolf Hilfmann von Brockhusen, werd geboren op 16 juli 1882 Marggrabowa (OostPruisen) en overleed op 20 april 1919 in Berlijn. Hij was schilder, tekenaar en graveur. Zijn stijl evolueerde van impressionisme naar expressionisme in landschappen en marines.
Von Brockhusen volgde schilderlessen van 1897 tot 1903 aan de kunstacademie van Konigsberg. Hij werd geinspireerd door het werk van Dettmanns, een Pruisisch landschapsschilder.
In 1904 verhuisde hij naar Berlijn waar hij regelmatig de tentoonstellingen van de 'Berliner Secession' bezocht. Ondertussen exposeerde hij in Dresden, Dusseldorf, Bremen en Weimar. Hij werkte in 1906 onder contract voor de gekende galeriehouder Paul Cassirer. Deze steunde jonge kunstenaars die het niet breed hadden; dit contract liep tot 1915.
In 1906 reisde Brockhusen naar Parijs en Londen om vervolgens in Knokke aan te stranden. Hij werkte in Knokke in 1906 en 1908.
Knokke was omstreeks 1883 een landelijk dorp, omringd door een ongerept duingebied en werd ontdekt door binnenlandse en buitenlandse kunstenaars. Toen Brockhusen in Knokke kwam was het toeristisch beleid reeds uitgebouwd met rijvilla's en hotels langs de vroegere Zeeweg of Lippenslaan. Dit is dan ook duidelijk merkbaar in zijn werk.
Hij schilderde in Knokke enkele merkwaardige doeken die nu nog maar aan het licht kwamen. Zijn stijl veranderde geleidelijk van het impressionisme naar een expressionistische penseelvoering met felle grondkleuren. In 1909 vestigde hij zich in Nieuwpoort.
Zeedijk, (Strandpromenade) o/d 60 x 75 cm
Strand in Knocke, 1908 o/d 90,5 x 80,7 cm
Brockhusen was ook sterk beinvloed door de Duitse impressionist Max Liebermann (1847/1935) maar schilderde de duinen en strand bij de Noordzee in zijn eigen gecreeerde stijl. In 1907 verbleef hij aan het Schwielow meer in de buurt van Berlijn en kwam geregeld naar Seelow. Veel van zijn doeken tonen de natuur gedurende de verschillende seizoenen die hij er verbleef.
Hij huwde in 1909 met Hildegarde Brothe, met wie hij naar Parijs trok. Het werk van Van Gogh was een openbaring voor hem wat voortaan resulteerde in een eigen lichter palet. In 1910 kreeg hij de 'Prijs van Berlijn' en later de 'Prijs Villa Romana' (1) waardoor hij in 1913 zes maanden mocht verblijven in Florence.
Hij keerde terug naar de Freie Secession waar hij zijn werk tentoonstelde dat hij bleef doen tot het einde van WO I tot een jaar voor zijn overlijden.
Gedurende de oorlog bezocht hij de kunstenaarskolonie van Nidden aan de Baltische zee (tegenwoordig Nida in Litauen) waar kunstenaars hun verlof doorbrachten. De omgeving met de vele duinen waar een special licht heerste, inspireerde schilders als Waldemar Rosler, Artur Degner, Alfred Partikel en Franz Domscheit.
Theo von Brockhusen stierf op 37-jarige leeftijd; hij werd begraven op de Luthers-Evangelische begraafplaats van Nikolassee, dichtbij Berlijn.
Hij liet meer dan 200 doeken na, een reeks tekeningen, litho's en gravures. Zijn werken zijn te vinden in de musea van Berlijn, het Sprengel museum van Hannover, de Kusthalle in Kiel en de Kustforum Ostdeutsche Galerie in Regensburg.
Nota
(1) 'Villa Romana' was een kunstprijs uitgereikt door de Deutscher Kunstlerbund, opgericht in 1905; een kunstenaar kreeg een eenjarige verblijf in een artistieke 19de -eeuwse villa in de buitenwijken van Florence, Toscane, Italie. Symbolist Max Klinger (Leipzig 1857/Grossjena 1920) kocht de residentie in 1903. In 1909 kreeg de neo-impressionist Paul Baum, nauw verwant met Knokke en St. Anna ter Muiden, deze prijs.
Foto's : akg-images
Het badstrand in Knocke o/d 64,6 x 80,7 cm ---- Strandbeeld uit Knocke
Strand met badkabines, 1909 (Oostende of Knocke) o/d 96 x116 cm, Coll. Berlinische Galeri
Grafsteen van Von Brockhusen
[DOWNLOAD HET OORSPRONKELIJK DOCUMENT]