Verdwenen hotels - Mayfair Hotel

Verdwenen hotels - Mayfair Hotel

Frie Devinck

Het interbellum was voor een badstad als Knokke een periode van ontplooiing en expansie en dit vooral in de hotelwereld. Naast Oostende, Blankenberge en Heist had Knokke-Zoute-Albertstrand zich opgewerkt tot metropool van de Belgische kust.

Het hotel 'Mayfair' is een van de hotels die we in de schijnwerpers zetten!

Waar komt de naam vandaan? Mayfair is een deftige wijk in het bestuurlijke gebied 'City of Westminster', in de regio Groot-Londen.

Het hotel werd gebouwd door Constant Bossuyt in 1934 op de hoek van de Kustlaan en leperstraat bij de Vuurtorenplaats (Lichttorenplein) met zicht op zee. Bossuyt richtte heel wat gebouwen op, vooral hotels waar hij telkens een uitbater voor zocht. Hij deed beroep op lokaal bouwmeester Jean Stockx voor de opmaak van de plannen.

Eerste hoteluitbater was Bossuyt zelf opgevolgd door een zekere Praet.

Gedurende de oorlog waren alle hotels gesloten of werden ze opgeeist en bezet door de Duitsers. Na de oorlog werd Robert Boussy de uitbater van hotel 'Mayfair'. Hij was niet aan zijn proefstuk toe en had de voordelen ervan direct ingeschat.

Robert was een Bruggeling (1) die eerder al een drietal hotels in Knokke had uitgebaat samen met zijn moeder. In 1928 startte hij met 'Les Heures Claires' op de hoek van de Leopoldlaan en de Congostraat. Zijn tweede keuze werd hotel 'Osborne' in de Elizabetlaan dicht bij het Albertplein in het Zoute, dat hij eveneens met zijn moeder uitbaatte (2). Rond 1930 of 1931 verhuisde hij naar Duinbergen en streek neer in de Meeuwendreef in het prachtige 'Hotel de I'Aube' dat hij tot aan de oorlog openhield.

Ondertussen had Robert een Knoks meisje ontmoet, Martha Dombrecht, in een dancing in de Lippenslaan (waar vroeger de Innovation gelegen was). Martha was de dochter van Charles Dombrecht, timmerman en kistenmaker uit de Pierslaan. Ze huwden en Martha werkte eerst als 'serveuse' in een grote cremerie op de Zeedijk maar later startten ze een winkel van groenten en fruit in de Lippenslaan (waar nu de Hema is). Martha hield die open en algauw werd de zaak bekend om de eerste klas producten die er werden verkocht. Robert klasseerde elke dag de groenten en het fruit met een bijzondere artistieke 'touch' en maakte er echte kunststukjes van. Geur en kleur nodigden uit tot kopen! Intussen werden de kinderen Roberte, Eric, Werner en Emiel geboren. In 1940 brak de oorlog uit en werd het 'Hotel de I'Aube' gesloten alsook de winkel. Robert ging toen bij de Burgerwacht werken en koken.

Het Mayfair Hotel links bij het kruispunt van de Kustlaan-Ieperstraat, aanpalend het Dorchester hotel; vooraan links de vuurtoren, centraal het Van Bunnenplein met het Grand Hotel (augustus 1945)

De 'Mayfair' en de familie groeiden en bloeiden

Het echtpaar Boussy - Dombrecht.

Na de oorlog bleef Robert niet bij de pakken zitten! Het hotel 'Mayfair' had zijn aandacht getrokken en dit wilde hij nu uitbaten met hart en ziel. Het hotel was open van Pasen tot eind September en ook in de Kerstperiode tot en met Nieuwjaar. Er werd met 'Agence Cook' een overeenkomst gesloten en die zorgde voor reclame en klanten voor het hotel. Algauw had de 'Mayfair' een vast en groot Engels clienteel, trouw terugkerende Belgen en ook Joden die er hun vaste stek hadden. In het weekend kwam er zelfs regelmatig een bus langs vol Nederlanders die in het Casino wilden spelen en hun geluk beproeven. Ze verbleven in de Mayfair en werden ook goede klanten.

De eetzaal met 'gedekte' tafel.                   Folder van het hotel.

Gedurende en na de oorlog werden nog 4 kinderen geboren: Rudi, Dimka, Jan en Ria. De oudere kinderen werden stilaan ingeschakeld als hulp in het hotel.

Robert was een goede kok met een jarenlange ondervinding. Later werd hij bijgestaan in de keuken door zoon Rudi die ook kok was.

Het hotel had vier verdiepingen en telde 46 kamers. Twee kamermeisjes zorgden voor het op orde houden van de slaapkamers. Elke kamer had een lavabo en bidet en per verdiep waren er 1 of 2 badkamers beschikbaar. Wilde een klant een bad nemen dan kon dit aan de receptie gevraagd worden en kreeg hij tegen een klein supplementje, de sleutel en ook handdoeken en zeep mee. Na gebruik werd de badkamer direct gereinigd en weer afgesloten.

Elk jaar in de periode na Nieuwjaar werd het hotel door Robert gecontroleerd op 'mankementjes'. Hij was zeer handig en deed alles zelf: schilderen, timmeren, kamers behangen en zelfs zetels of sofa's opnieuw stofferen.

De twee oudste zonen Eric en Werner werden ingezet voor de bediening in de zaal. Ze werden uitgedost met de gesteven witte 'ober' vest, de onmisbare epauletten en de klassieke zwarte broek. Ze zagen er piekfijn uit.

De oudste dochter Roberte deed de receptie en bekommerde zich om de briefwisseling en moest veel Engelse brieven schrijven en beantwoorden. Als er hulp nodig was voor de slaapkamers sprong ze ook bij. Zo was er eens een dag waarop de kamermeisjes niet afgekomen waren en zij alle kamers moest in orde maken: lakens aftrekken en bedden verversen, lavabo en bidet kuisen enz... ze was pas tegen de avond klaar met alle kamers.

In deze periode had het Engelse pond £ een waarde had van 120 bef.

Het was een gouden tijd voor het toerisme en het hotel reilde en zeilde voorspoedig.

Robert bleef het hotel 'Mayfair' uitbaten tot hij drieenzeventig werd. In het jaar 1979 besliste hij om samen met Martha hun intrek te nemen in een appartement op het Lichttorenplein.

Een man en een familie waar ik bewondering voor heb!

Uit de hotellijst halen we volgende gegevens:

• 1955: Wed. Boussy, 42 kamers, 3 badkamers, kamerprijs laagseizoen 195-230 bfr. , hoogseizoen 217- 285 bfr.
• 1966: R. Bousy, 40 kamers, 6 badkamers, kamerprijs 150-450, volpension laagseizoen 250-300 bfr., hoogseizoen 275-365 bfr.

Nota's

1 Robert Boussy (Brugge 23.09.1906/+ 2009)

Martha Dombrecht ( Brugge 1910/ + Knokke-Heist 1993) dochter van Charles Dombrecht ( Koolkerke 1877/ + Knokke 1968) . Een oudere halfbroer van Charles, Casimir Dombrecht, was hengstenboer op het Hazegras (latere hoeve Adriaenssens).

2 Les Heures Claires, hoek Kongostraat-Leopoldlaan: Andere uitbaters, Lebrun, C. Geerts, J.Moonen. 

Osborne, Elizabetlaan oostkant bij het Memlinc Hotel . Later The Norfolk: uitbaters, Mevr. Berlot, S. Desmet, Desmedt & Verstringhe, R. Schramme , Gaelens.

Bibliografie:

D.Lannoy, Historie Hotels, Cnocke is hier, 2003.

Inlichtingen ons gegeven door Roberte Boussy.