Piet Lagast: De held van de Herald of Free Enterprise

Piet Lagast: De held van de Herald of Free Enterprise

André Desmidt

Naar aanleiding van het betreurenswaardig ongeval van de “overzet” Herald of Free Enterprise op 6 maart 1987 ’s avonds (19u20), waarbij onze stadsgenoot Pieter Lagast bij de  eersten hulp kon bieden, waren we te gast voor een gesprek met Piet.

Het schip vaarde voor de rederij Townsend Thoresen.

“En zeg een ki, wa wil je gie weten en wien ziejje gie eigentlik”.

De toon was gezet maar we voelden ons hartelijk welkom verwend door verse koffie en koekjes.

Heistenaars onder elkaar beiden gehuwd met eentje van Knokke (Patsy is van Zeebrugge maar moeder woonde in de Knokse Oosthoek en beiden huwden we in 1971.)

We hebben hier inderdaad te doen met een rasechte Heistenaar. Vader was Venant Lagast en moeder Anna Mylle.  Piet groeide op in het gezin dat toen woonde in de Oude Kerkstraat (nu Heistlaan).

Piet ging naar de kleutershool bij de zusters (nu noemt dat OLVO en vroeger de nunnetjes of de ma soeurs).

Lager onderwijs bij de frères (broeders Xaverianen) in dezelfde straat.

Daarna naar het Rijks Technisch Onderwijs RITO om uiteindelijk in de Vrije Visserijschool in de Kerkstraat (bij dir. Ackx) te belanden als voorbereiding op de zeevisserij.

Piet ging vanaf de leeftijd van 15 jaar in zee en dit voor 13 jaar lang.

Vanaf 1985 tot zijn pensioen werkte Piet als duiker (Piet werkte eerst bij Zeebouw van 1978 tot 1985 en daarna bij Subuergo voor o.a. De Cloedt en DEME voor onderhoud van de meetpalen voor onze kust).

Zijn werk bestond erin allerlei karweitjes op te knappen onder water.

In december 1971 huwde Piet met zijn huidig vrouwtje die het leven schonk aan twee zonen: Gianni en Jimmy.

Het vergaan van de Herald of Free Enterprise

 Piet had de ganse dag gewerkt en op vrijdag na het werk mochten de emoties eventjes doorgespoeld worden.  Maar men vroeg Piet dringend de bureau op te bellen.  Aan de telefoon vroeg men hem met aandrang onmiddellijk naar het kantoor te komen want er was iets ergs gebeurd.

Het schip in betere tijden

We zijn 6 maart 1987. Het is iets na 19 uur.  Na een dag werken en op de vooravond van het weekend nog even eentje pakken met de vrienden.  Er is een telefonische oproep… dringend

Terug naar het kantoor komen.

Piet Lagast en Dirk Van Mullem

En dan begon het reddingsavontuur dat zou duren tot de zondagmiddag, zonder een oog dicht te doen.  Toen Piet Lagast en Dirk Van Mullem met schipper Robert Compernolle aankwamen op de plaats van de ramp was er alleen al één sleepboot aanwezig.

Er werden door onze helden nog 11 mensen levend opgehaald naast de vele gestorven drenkelingen. 

De Norma, baggerschip en de Z1 bevoorradingsboot en het gezonken schip The Herald of Free Enterprise

 Piet Lagast gaf menig interview en werd ook vereremerkt met het Belgische ereteken voor moed en zelfopoffering (met gevaar voor eigen leven).

Een hoogtepunt was zeker de  medaille die zij opgespeld kregen van de Engelse Koningin.  Dit gebeurde onder strenge regels van het protocol.  Noch van de Koningin of het huldegebeuren mochten foto’s gemaakt worden.  Ook filmen bleek uit den boze…

The Queens Galandry Medal uitgereikt aan Piet Lagast

Na vele weken kon het wrak geborgen worden.  Het werd voor sloop naar Bangladesh gevaren.

Besluitend zegt Piet :

Ik wil ook opmerken dat naast onze duikploeg nog heel veel mensen hebben meegewerkt die een zeer verdienstelijke blijk gegeven hebben van een goede samenwerking zowel bij de reddingen als bij de berging.

Bronnen

Gesprek met Piet Lagast en boek Fred Vandenbussche